Hybrydy - Marcos Palacios

wystawa

23.06.2018 -26.07.2018

"Porzucona fantazja rozsądku produkuje niemożliwe potwory: zjednoczona z nią jest matką sztuki i źródłem cudów."

Goya

"Pozostanie człowiekiem wydaje się czasami niemal przytłaczającym zadaniem".

* Romain Gary

Marcos Palacios (Lima 1977) tym razem z Hybrydą projektuje nowy rozdział swojej wyobraźni, w którym kwestionuje tożsamości prawdziwe, będące wyzwaniem w stosunku do tego, co ustalono w formalnym porządku. Hybrydyzacja, która go zajmuje, operuje splątanymi systemami kulturowymi. Poprzez malowanie podejmuje próbę wyjaśnienia, generując w ten sposób uniwersalne podejście do koncepcji.

Hybrydyzacja jako zjawisko ma wiele przestrzeni do dyskusji. Ta ostatnia jest szczególnie ujęta między nauką, antropologią i sztuką jako środkiem produkcji, wyobraża sobie bestiariusz złożonych natur, w których rozwija się ich istnienie.

W ten sposób Palacios pragnie odtworzyć i powiązać współczesną twórczość plastyczną z socjokulturowymi mutacjami naszych czasów. Zatopienie się w tej ciągłym dualizmie przybliża nas do analizy postaci mitologicznych, w których hybryda bije w samym sercu obrazu, gdzie powstaje nierozpoznany początek świata zamieszkałego przez bogów i półbogów.

Symbolika i surrealizm budują prymat awangardy XX wieku, w której hybryda przenika i inspiruje niestrudzonych nowoczesnych i współczesnych artystów, odtwarza analogiczną wizję alternatywnej mitologii lub metodologię wyjaśniającą złożoność świata.

Zestaw prac, które prezentuje artysta, można uznać za odbicie postmodernizmu, w którym żyjemy, gdzie granice jego figuracji rozpraszają się i kwestionują doskonałość, psychikę lub samo istnienie. Hybrydyzacja sama w sobie jest krytyką przestarzałych teorii zanurzonych w społeczeństwie, jej eksperymenty internalizują nowe środki i reifikowane metody aby pokazać, że neoekspresjonizm, który twórca wykonuje, jest niczym więcej niż multisensorycznym poszukiwaniem, mającym na celu wizualizację możliwości, jakie malarstwo znajduje w hybrydyzacji.

Historia sztuki zawsze była dobra dla hybrydy jako źródło eksperymentów i fragmentarycznej inspiracji między racjonalnością a nierzeczywistością, od jej prymitywnych przejawów do prób odnalezienia swojej tożsamości, poprzez modyfikowanie ludzkiej formy, aż do budowania nowych gramatyk, które zbliżają się do tej irracjonalności jako Narzędzie Odbicia mieszanki kultur, które składają się na erę globalizacji. Dla Artysty najbliższym jest to, że  postrzega ciało jako wewnętrzną i akumulacyjną przestrzeń obrazów podróżujących w przestrzeni i czasie.

Hybryda zawsze konfrontuje się z ustalonym porządkiem, jej dualizm przeplata się w kierunku osi symbolicznej w opozycji, zawsze jako referencyjne przesłuchanie wiedzy o genezie człowieka.

© Pablo Villaizán
Lima, kwiecień 2017

Korzystając z naszego sklepu internetowego wyrażasz zgodę na wykorzystywanie przez nas plików cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

Akceptuj Więcej informacji Odrzuć